Yönetmenliğini Tunç Başaran’ın üstlendiği Piano Piano Bacaksız, 1940’lı yılların İstanbul’unda geçen etkileyici bir hikâyeyi beyaz perdeye taşıyor.
“Piano piano” ifadesi İtalyancada “yavaş yavaş” anlamına geliyor ve filmde anlatılan yaşam mücadelesinin temposunu simgeliyor.
1991 yılında İstanbul Film Festivali’nde “En İyi Yönetmen” ödülüne layık görülen film, eski bir konakta yaşayan ve artık yaşlanmış olan Kemal’in geçmişe dönük anıları üzerinden ilerliyor.
Her odası farklı insanlara kiralanmış bu konakta, savaş yıllarının getirdiği zorluklara rağmen hayata tutunmaya çalışan insanların yaşamları gözler önüne seriliyor.
Toplumsal dayanışma, yoksulluk ve insan ilişkilerinin iç içe geçtiği yapım, dönemin atmosferini samimi bir anlatımla yansıtıyor.
Filmde, küçük bir çocuğun gözünden aktarılan hikâye, izleyiciye hem duygusal hem de gerçekçi bir bakış sunuyor.
