Van’ın Gürpınar ilçesine bağlı Kuşdağı Mahallesi’nde yaşayan 17 yaşındaki Nimet Eşref’in bir kuzuyla kurduğu bağ, köyde dilden dile dolaşan sıcak bir hikâyeye dönüştü. Hayvancılıkla uğraşan Eşref ailesine ait koyun, doğumdan kısa süre sonra telef olunca annesiz kalan kuzuya aile sahip çıktı. Ancak en büyük ilgiyi Nimet gösterdi.
“Karakız” adını verdiği kuzuyu özenle besleyip büyüten genç kız, günlerce elinden biberonu düşürmedi. Anne sütü alamayan kuzunun aç kalmaması için süt verdiğini, zaman zaman ekmekle beslediğini anlatan Eşref, küçük hayvanın sürekli annesini aramasından çok etkilendiğini söylüyor.
Zamanla Karakız’ın kendisine alıştığını belirten Eşref, aralarındaki bağı şu sözlerle dile getiriyor: “Küçüktü, beslenemiyordu. Ben de süt veriyordum. Köyde bana ‘Esmer kız’ diyorlardı. Koyunun adı da ‘Karakız’ olunca ‘Esmer Kız ile Karakız’ın hikâyesi’ diye anılmaya başladık. Aramızda farklı bir bağ oluştu.”
Mahalle sakinlerinin de dikkatini çeken bu dostlukta Karakız, Eşref’in sesini duyar duymaz yanına koşuyor. Genç kız evde olmadığında ise kapı ve pencere önünde bekliyor. “Her sabah onu görmeden güne başlayamıyorum. Artık birbirimize alıştık” diyen Eşref, hayvan sevgisinin tarif edilmesi zor bir duygu olduğunu ifade ediyor.
Kırsal yaşamın içinde filizlenen bu küçük hikâye, köyde hem yüzleri gülümsetiyor hem de insanla hayvan arasındaki bağın ne kadar güçlü olabileceğini bir kez daha hatırlatıyor.
