Sinema tarihinin en sade ama en derin filmlerinden biri: Abbas Kiarostami’nin yönettiği 1997 yapımı Kirazın Tadı (Ta’m e Guilass), gecenin huzurlu sessizliğine eşlik edecek türden bir film.
İran sinemasının ustalarından Kiarostami, bu filminde ölüm, yaşam ve varoluş üzerine derin bir yolculuğa çıkarıyor izleyiciyi. Başrolde yer alan Bay Badii, intihar etmeyi planlayan bir adam olarak Tahran’ın kıyısında, kendisini gömecek birini ararken farklı insanlarla tanışıyor. Her konuşma, yaşamın anlamına dair küçük ama çarpıcı izler bırakıyor.
Filmin sade kurgusu, uzun sessizlikleri ve doğayla iç içe geçen görüntüleri, izleyiciyi kendi düşünceleriyle baş başa bırakıyor. Cannes Film Festivali’nde Altın Palmiye kazanan Kirazın Tadı, bir filmden çok bir meditasyon gibi…
