Yaz aylarında kahverengi tüyleriyle, kışın ise bembeyaz görünümüyle dikkat çeken gelincikler, nesli koruma altında olan türler arasında bulunuyor.
Görme, duyma ve koku alma duyuları son derece keskin olan bu küçük etçil memeliler, kemirgen popülasyonunu kontrol ederek hem tarıma hem de doğal yaşama zarar vermelerini önlüyor.
Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Yaban Hayvanları Koruma ve Rehabilitasyon Merkezi Müdürü Prof. Dr. Lokman Aslan, gelinciklerin bölgedeki doğal yaşam alanlarının bozulması nedeniyle yok olma tehlikesiyle karşı karşıya olduğunu belirtti.
Bazı yörelerde “sansar” veya “kar faresi” olarak adlandırılan gelinciklerin gündüzleri yuvalarında saklandığını, geceleri ise avlandığını aktaran Aslan, gelinciklerin ekosistem için önemini vurguladı: “Gelincik, en küçük etçil memeli türlerinden olup tehlikeyi çok çabuk hissedebilen ve görüntülenmesi zor bir hayvandır. Zarif avcılar olarak kemirgen popülasyonlarını kontrol altında tutarak tarım ve doğal yaşama zarar vermelerini engeller. Bu sayede doğadaki denge korunur. Gelincikler hem ekosistem hem de biyolojik çeşitlilik açısından büyük öneme sahiptir.”
Prof. Dr. Aslan, gelinciklerin kayalık, dağlık ve ormanlık bölgelerde daha çok görüldüğünü, ülkemizin her bölgesinde yaşayabildiklerini ve neslinin devamı için vatandaşların duyarlı olması gerektiğini sözlerine ekledi.
Bahçesaray’da taşlar arasında gezip kameraya poz veren gelincik, bir süre sonra gözden kayboldu.
