Dernek açıklamasında, "Rojin’in babası çığlığı hepimizin yüreğini yakıyor 'yoksul olduğum için kimse bana sahip çıkmadı' diye haykırıyor. Bu çığlık bütün yoksulların utancıdır. Herkes duysun, artık zenginler için dökecek tek damla kanımız kalmadı. Bu dava tüm yoksulların namusudur” ifadelerine yer verdi.
Van’da şüpheli bir şekilde yaşamını yitiren Rojin Kabaiş’in ölümüne ilişkin ailesinin verdiği mücadeleye Geri Dönüşüm İşçileri Derneği’nden de destek geldi. Dernek, Kadıköy’deki Süreyya Operası önünde basına açıklama yaptı. Dün yapılan basın açıklamasına Rojin’in amcası Ömer Kabaiş de katıldı.
Dernek basın açıklamasında şu ifadelere yer verdi:
“Bizler, hayatlarını çöplerden kazanan; günün her saatinde sokakta olan ve topluma şahitlik edenleriz. Yoksulun adaletsizliğe nasıl maruz kaldığını en iyi bizler biliriz. Sokak tacizlerini, kadına şiddetin en yoğun olduğu sokak ortamını en iyi biz biliriz. Bugün buraya Rojin için adalet dilenmeye gelmedik. Hayat bize, çöpün bile çok görüldüğünü, mücadele etmeden bir çöp bile kazanılmayacağını acı deneyimlerle öğretti. Ama aynı hayat bize dilenmeyi değil, direnmeyi de öğretti.
Bu düzeni en iyi biz tanırız. Biz kâğıt toplayıcılarız. İnsanların iğrendiği çöplerden biz bir hayat çıkarıyoruz. Sırtımızda taşıdığımız sadece yük değil, çıktığımız her yokuşta, açtığımız her poşette adaletsizliğin öfkesini de yükleniyoruz.
Rojin, kadın olduğu için, yoksul olduğu için, sesi bastırılabileceği için yaşam hakkı elinden alındı. Rojin’in, Rojin’lerin hayatı bu düzenin hiçbir zaman umurunda olmadı. Neredeyse bir yıl oldu ve katiller hâlâ elini kolunu sallayarak dolaşıyor. Rojin villalarda değil, gecekonduda yaşamını sürdüren bir yoksuldu. Rojin onların dünyasına ait değildi. Ama bizim canımız, kardeşimiz, yoldaşımız. Bizler, başka Rojin'lerin ölmemesi için, Rojin’in sesi olmak için buradayız.
Rojin’in babası çığlığı hepimizin yüreğini yakıyor, 'Yoksul olduğum için kimse bana sahip çıkmadı' diye haykırıyor. Bu çığlık, bütün yoksulların utancıdır. Biz birbirimize sahip çıkamadığımız için Rojin’i kaybettik. İş kazalarında ölüyoruz. Tarlalara çalışmaya giderken kamyon kasalarında ölüyoruz. Çöp toplarken araba çarpıyor, ölüyoruz. Bu düzen bizim kanımızla besleniyor. Bu düzen biz öldükçe yaşıyor.
Buradan sesleniyoruz: Herkes duysun, artık zenginler için dökecek tek damla kanımız kalmadı. Rojin hepimizin kardeşidir, ablasıdır, kızıdır. Nizamettin Kabaiş hepimizin babasıdır. Bu dava, tüm yoksulların namusudur. Katiller bulunup yargılanana ve en ağır cezayı alana kadar durmayacağız.”
