Attilâ İlhan (1925 – 2005), Türk edebiyatının en güçlü şair ve yazarlarından biridir.
Şiirlerinde aşk, ayrılık, kent yalnızlığı, mavi duygusu, toplumsal eleştiri ve bireyin iç çatışmaları ön plandadır.
Aynı zamanda roman, deneme, senaryo ve köşe yazılarıyla Türk düşünce dünyasına yön veren isimlerden olmuştur.
Türkiye’de “Mavi Akımı” olarak bilinen şiir anlayışının öncüsüdür. Şiirleri yoğun duygu, sinematografik anlatım ve özgün imgeleriyle tanınır.
Attilâ İlhan, 1925’te İzmir Menemen’de doğdu. Genç yaşta şiire ilgi duydu, şiirlerini gazete ve dergilerde yayımladı. “Mavi” dergisi etrafında oluşan edebi toplulukla tanındı. Paris’te bir süre yaşadı; Fransız şiiri ve sineması onu derinden etkiledi. Senaryolar yazdı, gazetelerde köşe yazarlığı yaptı. 11 Ekim 2005’te İstanbul’da hayatını kaybetti.
Edebî Kişiliği
Şiirin merkezine duyguyu, aşkı ve insanı yerleştirir.
Toplumsal meseleleri romantik-realizm üslubuyla işler.
Sokak dili, şehir atmosferi, yalnızlık ve tutku sıkça görülür.
Şiirlerinde kadın imgesi ve “mavi” metaforu çok güçlüdür.
Eserleri
Şiir Kitapları
Ben Sana Mecburum
Ayrılık Sevdaya Dahil
Sisler Bulvarı
Elde Var Hüzün
Bela Çiçeği
Tutuklunun Günlüğü
Romanları
Sokaktaki Adam
Zenciler Birbirine Benzemez
Kurtlar Sofrası
Haco Hanım Vay
Yaraya Tuz Basmak
Deneme ve İnceleme
Hangi Sol
Hangi Batı
Hangi Sağ
Hangi Atatürk
Edebiyattaki Yeri ve Etkisi
Şiir ve romanda kent insanının ruh halini en iyi veren yazarlardandır.
Aşkı hem tutkulu hem hüzünlü bir varoluş meselesi olarak ele aldı.
Türkiye’de edebiyata, kültüre ve siyasal düşünceye yön veren aydınlardan biri oldu.
