Haluk Oral, yazar Doğan Hızlan’ın yerinde benzetmesiyle bir “edebiyat arkeoloğu” olarak tanımlanıyor. Oral, kitapların ve şiirlerin derinliklerine inerek, okurun çoğu zaman fark etmeden geçtiği metinlerin ardındaki gizleri, yazılma nedenlerini ve esin kaynaklarını ortaya çıkarıyor.
Onun çalışmaları, yalnızca edebi eserleri değil, aynı zamanda o eserlerin ortaya çıkış sürecini de odağına alıyor. Bu yönüyle, bir şiiri ya da öyküyü yalnızca metin olarak değil, bir hikâyenin ürünü olarak ele alıyor.
“Şiir Hikâyeleri” adlı eserinde, Türkiye edebiyatının önemli isimlerine ve eserlerine farklı bir açıdan yaklaşan Oral; Özdemir Asaf’ın “Lavinia”sından Nâzım Hikmet’in “Kurtuluş Savaşı Destanı”na, Ahmed Arif’in Hasretinden Prangalar Eskittim’ine kadar birçok eserin arka planını inceliyor.
Aynı şekilde Melih Cevdet Anday’ın “Tohum” şiiri, Orhan Veli Kanık’ın “Efsane” ve “Sere Serpe” şiirleri, Necip Fazıl Kısakürek’in “Kaldırımlar”ı ve Ahmet Haşim’in “O Belde”si gibi eserler de kitapta yer alan dikkat çekici başlıklar arasında bulunuyor.
Eserde ayrıca Yahya Kemal Beyatlı’nın bir rubaisi ve Oğuz Atay’ın Tutunamayanlar romanı gibi edebiyat tarihinde önemli yere sahip yapıtların da perde arkası ele alınıyor.
2008 yılından bu yana defalarca basılan bu çalışmalar, okurun şiire ve edebiyata bakışını dönüştürürken, metinlerin yalnızca görünen yüzünden ibaret olmadığını gösteriyor. Haluk Oral’ın titizlikle sürdürdüğü bu “edebiyat kazıları”, edebiyat meraklıları için yeni keşifler sunmaya devam ediyor.
